De bekende Amerikaanse bariton Heinz Blankenburg wordt vandaag 95 jaar.
Heinz Blankenburg 95 jaar: Een indrukwekkende internationale operacarrière
Heinz Blankenburg werd op 15 oktober 1931 geboren in New York City. Hij studeerde aan de prestigieuze Universiteit van Californië in Los Angeles (UCLA). Vervolgens debuteerde hij tussen 1955 en 1957 bij de San Francisco Opera. Kort daarna maakte de bariton de grote overstap naar Europa. Hier werkte hij onder andere samen met operadirecteur Carl Ebert, die hem uitnodigde voor optredens in Engeland. Zodoende trad Blankenburg tussen 1957 en 1970 veelvuldig op tijdens het Glyndebourne Festival. In die periode zong hij rollen als Papageno in ‘Die Zauberflöte’ en Figaro in ‘Le Nozze di Figaro‘. Bovendien reisde hij met dit Britse gezelschap in 1958 naar Parijs voor een productie in het Sarah Bernard Théâtre. Ook schitterde Blankenburg in 1960 tijdens het Edinburgh Festival in de hoofdrol van Busoni’s ‘Arlecchino’.
Jarenlange successen op de Europese podia
Naast zijn successen in Groot-Brittannië bouwde Blankenburg een grote basis op in Duitsland. Hij was achtereenvolgens vast ensemblelid van het Theater am Gärtnerplatz in München en de Hamburger Staatsoper. Met het laatstgenoemde gezelschap zong hij in 1966 tijdens de Britse première van ‘Die Frau ohne Schatten’ in Londen. Tegelijkertijd was hij te gast bij de operahuizen van Stuttgart en Frankfurt. Tussen 1959 en 1967 gasteerde hij bovendien geregeld bij het Festival van Aix-en-Provence. In dezelfde periode zong hij tevens in de Brusselse Munt Schouwburg. Een hoogtepunt volgde op 2 oktober 1967. Op die dag maakte hij zijn debuut bij de Wiener Staatsoper als Figaro in ‘Il Barbiere di Siviglia’. Daarna breidden zijn engagementen zich uit naar Italiaanse operasteden als Rome, Napels en Venetië. Uiteindelijk zong hij ook bij De Nederlandse Operastichting. In Hamburg schreef hij geschiedenis door mee te werken aan diverse wereldpremières van Bibalos, Schuller, Werle en Penderecki.
Wetenschappelijke carrière en muzikaal erfgoed
In 1973 keerde Blankenburg terug naar Californië. Hier richtte hij zich volledig op het doceren aan Amerikaanse universiteiten. Vervolgens ontving de zanger in 1977 zijn officiële benoeming tot professor. Als academisch docent gaf hij onder andere leiding aan het talendictieprogramma voor zangers. Het platenlabel Decca legde zijn stem vast als Masetto in Mozarts ‘Don Giovanni’. Tevens nam Philips de wereldpremière van ‘Die Teufel von Loudun’ met hem op. Voor zijn grote verdiensten ontving hij in Duitsland de eervolle titel Kammersänger.