RECENSIE: Verdi – Nabucco

***
© Spotlight
Leiden, 27 mei 2017


Opera Festa celebreert ‘Nabucco’

Het Leidse gezelschap Opera Festa heeft dit jaar gekozen voor de Leidse Stadsgehoorzaal als podium voor een geslaagde productie van ‘Nabucco’.

Opera Festa werd opgericht in 2010, speelde in 2013 een sympathieke ‘La Sonnambula’ (LINK) in de Leidse Schouwburg en in 2015 een uitstekende ‘Cavalleria Rusticana’ (LINK) in de Leidse Pieterskerk. Dit jaar heeft het semi-professionele operagezelschap de Leidse Stadsgehoorzaal gekozen als podium voor ‘Nabucco’ van de Italiaanse componist Giuseppe Verdi (1813-1901).

‘Nabucco’ was het ware begin voor de artistieke carrière van Verdi. De grandioze stijl, de dynamische koren en zijn oratorium-achtige nerf zijn de karakteristieke ingrediënten van diens vroege stijl. Regisseuse Miranda Lakerveld heeft haar enscenering van ‘Nabucco’ voor Opera Festa gericht op de ceremoniële aspecten van het werk en dat past goed bij de genoemde oratorium-achtige ader van de opera. Zij heeft geopteerd voor “theatre-in-the-round” oftewel arena/centraal theater, waarin de toeschouwers het podium omringen. Hierdoor ontstaat een geconcentreerder contact tussen publiek en toneel en wordt de bezoeker onderdeel van de ceremonie.

Maar muzikaal pakt dit helaas niet zo goed uit, want als zangers vier kanten van de zaal dienen te bespelen, zingen zij slechts gedurende een kwart van de tijd naar een bepaalde kant. Daardoor verandert voor de toeschouwer voortdurend de akoestische klank en dat werkt ontstemmend. De zangers houden zich hierin echter prima staande. Martijn Sanders heeft één van de meest indrukwekkende bas-baritons van Nederland en zet met zijn titelrolvertolking een controlerende koning van Babylon neer. Soms wens je dat hij vocaal wat minder voorzichtig zou zijn. De partij van Abigaille is altijd moeilijk te bezetten, want zij vereist een sterk middenregister, flexibiliteit boven de notenbalk en voortdurend een krachtig dramatische aanwezigheid. Dat laatste aspect was één van de grote prestaties van de Nederlandse sopraan Charlotte Janssen in deze productie, ook al grenst de partij aan de rand van haar stemvak en diende zij enkele noten aan Verdi terug te geven. Naast hen had de Nederlandse bas Bas Kuijlenburg magnifieke gelegenheden als Zaccaria en maakt de Duitse sopraan Alfrun Schmid Nabucco’s dochter Fenena sympathiek. ‘Nabucco’ heeft geen belangrijk moment voor de tenor, maar Gerben Houba weet Ismaele goed profiel te geven.

De hoofdrol in ‘Nabucco’ heeft echter het koor. Het Festa Operakoor – versterkt met het AUK Kamerkoor – domineert in een aantal van de belangrijke scènes en treedt met boeiend effect op hoogtepunten binnen. Zij zingen en acteren met grote toewijding en aandacht, ook al zijn zij niet altijd op alle dynamische notaties van Verdi bedacht.

Dirigent en mede-oprichter van Opera Festa Wim Dijkstra heeft een aantal ongebruikelijke coupures in ‘Nabucco’ gemaakt en leidt het Musonia Ensemble in een bewerking voor kamerorkest. Hij zingt alles uit zijn hoofd mee en heeft in tempi en frasering een uitstekend gevoel voor Italianità. Het 16-koppige ensemble speelt onder zijn muzikale leiding uiterst verzorgd. Dijkstra en Opera Festa presenteren met hun producties nog die zeldzame momenten, waarop talentvolle, Nederlandse zangers een podium krijgen. Proficiat!

Diverse Recensies, Nieuwe Recensie