RECENSIE: Reich – Three Tales

*****
© Wuppertaler Bühnen
Wuppertal, 17 september 2016

Spectaculaire herleving Wuppertaler Bühnen met ‘Three Tales’

De Wuppertaler Bühnen viert met een uitverkochte voorstelling van de opera ‘Three Tales’ van Steve Reich op sensationele wijze hun wedergeboorte na een tijd van crisis.

De Wuppertaler Bühnen zijn het symbool geworden voor de financiële recessie en de regressie van de cultuur in Duitsland. De vorige intendant Toshiyuki Kamioka van Wuppertal schafte in 2014 het ensemble af en werkte daarna met freelance zangers, maar dit werd uiteindelijk een fiasco. Onder leiding van de nieuwe opera-intendant Berthold Schneider is er voor het seizoen 2016/2017 weer een vast ensemble in Wuppertal gevormd bestaande uit zes vaste zangers en vier zangers op oproepbasis.

En Schneider opent het nieuwe seizoen met een gewaagde keuze: de opera ‘Three Tales’ van de Amerikaanse componist Steve Reich. Het werk wordt opgevoerd in het kader van de 80ste verjaardag van de componist op 3 oktober 2016. ‘Three Tales’ is de tweede opera van Reich en vertelt over drie gebeurtenissen in de 20ste eeuw die het collectieve bewustzijn blijvend hebben beïnvloed: de crash van de Hindenburg in 1937, de atoomtesten op Bikini tussen 1946 en 1958 en het klonen van dieren met als eerste voorbeeld het schaap Dolly in 1996. ‘Three Tales’ beleefde zijn wereldpremière op 12 mei 2002 tijdens de Wiener Festwochen en werd daarna op diverse festivals uitgevoerd. Wuppertaler Bühnen is nu het eerste operahuis ter wereld dat de opera op het repertoire neemt.

Tijdens ‘Three Tales’ in Wuppertal zitten de toeschouwers op het podium en wordt rondom de originele videoprojectie van Reichs echtgenote Korot vertoond. De musici spelen met hun rug naar het auditorium. Voor deze ruimtelijk indeling en fysieke beleving van ‘Three Tales’ is Berthold Schneider zelf verantwoordelijk. In de eerste akte ‘Hindenburg’ worden de videobeelden tegenover het orkest geprojecteerd. Audiovisuele documenten van nieuwsberichten en de spraak van interviews over de crash worden vermengd met de opzwepende muziek van Reich. En zoals de verhalen vanuit verschillende perspectieven worden belicht, vertoond ook Schneider de opera vanuit diverse invalshoeken. Zo worden in de tweede akte ‘Bikini’ daaropvolgend de videobeelden achter het orkest getoond. De indringende projectie van de evacuatie van de eilandengroep en de atoomtest wordt in het Coda naar een climax ervaren. En in de derde akte ‘Dolly’ ontaarden uitlatingen van genetisch wetenschappers en computerexperts door minimalistische herhalingen in absurditeiten.

De sopranen Nina Koufochristou en Ralitsa Ralinova en de tenoren Christian Sturm, Andreas Karasiak en Dustin Smailes dwingen bewondering af voor hun vertolking van de bijna ontelbare muziek van Reich. En de jonge dirigent Jonathan Stockhammer en de leden van het Sinfonieorchester Wuppertal – vier slagwerkers, twee pianisten, twee violisten, een altviolist en een cellist – overweldigen de hoge eisen van partijen schijnbaar moeiteloos en met grote precisie.

Deze ‘Three Tales’ is een onvergelijkelijke prestatie van de Wuppertaler Bühnen. Het spektakel is zo uniek, dat men het operahuis hiermee toewenst weer een grote toestroom bezoekers te mogen begroeten.

Buitenlandse Recensies, Nieuwe Recensie