RECENSIE: Bizet – Les Pêcheurs de Perles

© Staatsopera van Tatarstan
Amsterdam, 16 november 2014

Zoeken naar parels in ‘Les Pêcheurs de Perles’ bij Staatsopera van Tatarstan

De gemiddelde leeftijd van de bezoekers aan ‘Les Pêcheurs de Perles’ van de Staatsopera van Tatarstan in het Amsterdamse theater De Meervaart was waarschijnlijk rond de 65 jaar. Deze toeschouwers – vermoedelijk het oude, “Jordanese” publiek van De Nederlandse Operastichting in de Amsterdamse Stadsschouwburg – laten de huidige DNO links liggen en bezoeken het traditionele repertoire. En de opvoering van ‘Les Pêcheurs de Perles’ uit Tatarstan werd door dit ervaren publiek met een beleefd applaus beloond.

In Nederland werd de opera ‘Les Pêcheurs de Perles’ (première Parijs, 1863) tussen 1928 en 1939 en na de Tweede Wereldoorlog tot de aanstelling van Pierre Audi bij DNO bijna elk seizoen in Nederland gespeeld. Helaas wordt de opera sindsdien in Nederland nauwelijks nog ten uitvoer gebracht. Helaas want ondanks het enigszins zwakke libretto bezit het werk prachtige muziek. Neem nou het beroemde duet van Nadir en Zurga en de romance van Nadir in de eerste akte en zijn serenade en Léïla’s grote aria in de tweede akte.

‘Les Pêcheurs de Perles’ beleeft in dit seizoen 2014/2015 plotseling haar Nederlandse herleving met maar liefst twee producties: Vanaf januari 2015 brengt de Reisopera ‘Les Pêcheurs de Perles’ in een regie van Tim Nelson en op dit moment speelt de Staatsopera van Tatarstan de opera in een enscenering van de Britse regisseur Vernon Maund. Zijn enscenering uit 2003 is traditioneel. De personenregie is erop gericht het verhaal duidelijk op het publiek over te brengen en laat niets aan de verbeelding over. De decors van blauw-goud zijn ontworpen door de Brit Paul Edwards en zien er prachtig uit. De Hindoe-dansen van de Indiaase choreografe Shamita Rej zijn vindingrijk en voeren de toeschouwer naar het Ceylon van voor de VOC.

Soms brengt de Staatsopera van Tatarstan verrassende zangers mee. Zo werd in 2010 in Dronten de rol van Lucia di Lammermoor gezongen door de sopraan Albina Shagimuratova, die inmiddels in de Scala, de Met, de Weense Staatsopera, het Liceu, L’Opéra de Paris en Covent Garden zingt. En de Oekraïnse sopraan Oksana Kramareva – tweede prijs winnares van het Operalia Concours 2008 – zong bij de Staatsopera van Tatarstan in 2012 een sensationele Turandot en in 2013 een opwindende Tosca. De uitvoering van ‘Les Pêcheurs de Perles’ in de Meervaart brengt helaas niet zo’n ster naar voren, maar met de sopraan Alfia Karimova als Léïla is er genoeg te genieten. Haar strakke coloraturen, topnoten à la Edita Gruberova en mooie fraseringen dragen de voorstelling. Tenor Igor Borko als Nadir zingt teveel bleke tonen met een hoog strottenhoofd, de stem van de bariton Yuri Ivshin zit te ver achter in de keel en de bas Aydar Nurgayanov stuwt de klank. Dirigent Rinat Salavatov was in ‘Turandot’ en ‘Lucia di Lammermoor’ meer op zijn plaats dan in het delicate, Franse repertoire. Koordirigente Nuriya Dzhuraeva heeft uitstekend werk verricht en laat de koorleden nauwkeurig zingen.

De grote, rode zaal van theater De Meervaart in de Amsterdamse wijk Osdorp naast het Slotermeer biedt plaats aan 800 bezoekers en was zo goed als uitverkocht. Het ervaren publiek beloonde de uitvoering met een beleefd applaus.

Diverse Recensies