RECENSIE: Wagner – Die Walküre

© Monika Rittershaus

Nederlands Wälsungenpaar volmaakt in ‘Die Walküre’

De opera van Frankfurt heeft het sympathieke initiatief genomen om het Nederlandse echtpaar Frank van Aken en Eva-Maria Westbroek samen als Siegmund en Sieglinde te engageren voor ‘Die Walküre’. Door hun chemie zijn zij een volmaakt Wälsungenpaar.

Onlangs werd de Frankfurter Oper door de Duitstalige critici uitgeroepen tot het beste operahuis van Duitsland. Frankfurt is – zoals vele operagezelschappen in de wereld – bezig met een gefaseerde opvoering van ‘Der Ring des Nibelungen’ van Richard Wagner (1813 – 1883) in aanloop op diens 200ste geboortedag. Het is voor Frankfurt de derde naoorlogse ‘Ring’. Regisseuse is Vera Nemirova (Sofia, 1973), een pupil van Peter Konwitschny, die met ‘Die Walküre’ – het tweede deel van de cyclus – een muzikale, krachtige en stabiele productie levert. Het decor biedt een fraai beeld. De vloer heeft de vorm van ringen van de boom, die draaien en roteren. De intimiteit van Siegmund en Sieglinde in de eerste akte komt hier volop toch haar recht. In de tweede akte kerft Wotan de voorgeschiedenis van de ‘Ring’ op de boomschors en in de derde akte – gefocust op de intimiteit tussen vader en dochter – ligt Brünnhilde tenslotte in de binnenste ring en daalt het vuur rondom haar neer. Nemirova’s heeft in deze ‘Die Walküre’ de regietheater-maniertjes achter zich gelaten en toont een poëtische, originele en bovenal intieme enscenering.

Met het Nederlandse echtpaar Frank van Aken en Eva-Maria Westbroek heeft de Frankfurter Oper een volmaakte Siegmund en Sieglinde geëngageerd. Onafhankelijk van elkaar maakt het tweetal grote internationale carrière en door een sympathiek initiatief van de Oper Frankfurt zingen zij voor het eerst sinds jaren weer samen in een opera. In de jaren tachtig waren Jeannine Altmeyer en Peter Hofmann het modelbeeld van de incestueuze tweeling, maar Eva-Maria Westbroek en Frank van Aken zijn door hun chemie het nieuwe Wälsungenpaar van de komende jaren. Frank van Aken heeft niet alleen de passende, robuuste laagte voor de rol van Siegmund, maar straalt ook in de hoogte – zoals bij de testcases “Wälse” en Wälsungen-Blut” in de eerste akte – door de zaal. Zijn eerlijke geluid en gevoelige nuancering maakt hij van Siegmund een held van vlees en bloed. Na zijn fantastische Tannhäuser is Frank van Aken nu ook een ideale Siegmund. Sieglinde is één van de glansrollen van Eva-Maria Westbroek en zij is – zoals al eerder gezegd – de enige, legitieme opvolgster van Leonie Rysanek in deze rol. Teder in de eerste akte, hartverscheurend in de tweede en aangrijpend in de derde akte is zij verrukkelijk bij elke noot zo mooi. Volgend jaar maakt Eva-Maria Westbroek met de rol van Sieglinde haar debuut in de Metropolitan Opera van New York.

De Zweedse mezzosopraan Martina Dike is een indrukwekkende Fricka. Haar egale mezzo is groot en breed en zij zingt met opwindende “scoops”. De Noorse bas-bariton Terje Stensvold heeft een mooie, vrije klank als Wotan. Hij legt met prachtige lijnen gedifferentieerd de gevoelige kant van Wotan bloot. De Estse bas Ain Anger is een robuuste en krachtige Hunding. Susan Bullock als Brünnhilde komt met name in de lyrische passages van de derde akte tot haar recht. Haar fraaie bogen in de laatste scène – “War es so schmählich” – zijn adembenemend.

De jonge General Musikdirektor van Frankfurt Sebastian Weigle heeft nog niet helemaal de grip op dit Wagner-idioom en de grote gevoelens. Hij worstelt nog teveel met de materie om organische lading aan het geheel te geven. Al aan het begin hebben de eerste basstreken niet het adembenemende, opjaagde gevoel en de overgangen van forte naar pianohouden nog niet de vereiste spanning. De dramatische passages vlammen weldegelijk, maar meer dan eens dekt hij daarmee ook Stensvold toe. Weigle heeft echter het geluk met het Frankfurter Opern- und Museumorchester – ondanks kleine ongelukjes bij de première – één van de beste, zo niet het beste operaokest van Duitsland tot zijn beschikking te hebben.

De voorstellingen van ‘Die Walküre’ in Frankfurt worden opgenomen en de CD uitgave zal een fraai aandenken zijn aan Frank van Aken en Eva-Maria Westbroek als het ideale Wälsungenpaar.

Buitenlandse Recensies, Home