RECENSIE: Donizetti – La Fille du Régiment

© Deen van Meer

Annemarie Kremer steelt de show in ‘La Fille du Régiment’ bij Opera Zuid

Het is moedig van Opera Zuid (OZ) om de ondergewaardeerde opera ‘La Fille du Régiment’ van Gaetano Donizetti (1797 – 1848) op de planken te brengen, want het werk staat of valt met een goede titelvertolking. En voor die rol koos OZ de Nederlandse sopraan Annemarie Kremer, die met grote energie en perfecte finesses de dochter van het 21ste regiment neerzet.

Donizetti volgde het voorbeeld van Bellini, die in verband met ruzies in zijn vaderland Italië naar Frankrijk ging en wiens opera ‘I Puritani’ in 1835 in Parijs in première ging. Donizetti vertrok naar de Franse hoofdstad, omdat zijn opera ‘Poliuto’ in 1838 door de censuur in Napels geweigerd werd en in 1840 ging zijn eerste Franse opera ‘La Fille du Régiment’ in première in de Opera-Comique. Ondanks de niet-succesvolle première werd de opera ongekend populair in Frankrijk in het verloop van de 19e eeuw. ‘La Fille du Régiment’ bevat onweerstaanbaar aanstekelijke, opzettelijk zorgeloze en infectieus vrolijke melodieën. De muziek verveelt nooit en verandert continu spontaan, zoals bijvoorbeeld in het duet Marie / Sulpice in de eerste akte. Donizetti leerde al snel van de tradities van de Opera-Comique, zoals te horen is in het couplet de Marquise in de eerste akte en het trio Marie / Tonio / Sulpice in de tweede akte.

OZ heeft de Nederlandse sopraan Annemarie Kremer teruggevraagd na haar schitterende titelrol in Rusalka’ bij OZ vorig jaar. Zij speelt de titelrol van Marie eerst in soldatenbroek en vervolgens in een replica van de trouwjurk van Audrey Hepburn met een mannelijke zwier zonder haar vrouwelijkheid te overschaduwen en met een ondeugende en ontwapenende glimlach. Van het aangrijpend gezongen “Il faut partir” en “Par le rang et par l’opulence” tot en met de levendige coloraturen van het virtuoze “Salut à la France” toont zij, nota bene tussen de opvoeringen van haar succesvolle ‘Tosca’ in Dortmund door, haar enorme veelzijdigheid. De Amerikaanse tenor Todd Wilander is prima in de moeilijke rol van Tonio. Euforisch zong hij zich door de aria “Pour mon âme” met de octaafsprongen naar de negen hoge C’s, waarna hij wel wat aanzetproblemen kreeg in Tonio’s romance “Pour me rapprocher de Marie”. De Nederlandse alt Klara Uleman was een geweldige Marquise de Berkenfield met stevig gebruik van haar borstregister. Actrice Elsje de Wijn was kostelijk als de Duchesse de Krakenthorp. Dirigent Stefan Veselka hoorden we eerder bij OZ in ‘Rusalka’ en ook dit keer overtuigt hij weer vanaf de eerste noten. Bij de ouverture is al duidelijk dat hij met het Limburgs Symfonie Orkest en Het Zuidelijk Theaterkoor Donizetti’s lichte muziek kan laten schitteren.

Regisseur Bruno Berger-Gorski benadrukt het menselijk drama en niet zo zeer de komedie van ‘La Fille du Régiment’. De drukke enscenering is vermakelijk zonder te verzanden in platte komedie. Hij maakt geestige verwijzingen naar vrijheid en gelijkheid met behulp van onder anderen de Franse vlag en de Eiffeltoren. Het is moedig van OZ om dit ondergewaardeerde en moeilijke werk uit te voeren en deze productie is een sterke opening van het OZ seizoen. Met Annemarie Kremer heeft het gezelschap een fantastische zangeres in huis gehaald en OZ zou er goed aan doen haar vast te houden en jaarlijks een rol aan te bieden.

Home, Opera Zuid