RECENSIE: Puccini – Tosca

© Staatsopera van Tatarstan

Oksana Kramareva opwindend als Tosca

Vorig jaar zong de Oekraïnse sopraan Oksana Kramareva bij de Staatsopera van Tatarstan in Dronten het dak eraf als Turandot en nu is zij terug in Nederland. En ook als Tosca is zij fascinerend!

De Staatsopera van Tatarstan reist door Nederland met ‘Tosca’ van Giacomo Puccini (1858 – 1924). Het gezelschap uit Kazan voert jaarlijks een aantal populaire opera’s voor het grote publiek op in ons land en zij brengen vaak verrassende zangers mee. Zo werd in 2010 in Dronten de rol van Lucia di Lammermoor gezongen door de sopraan Albina Shagimuratova, die inmiddels in de Scala, de Met, de Weense Staatsopera, het Liceu en Covent Garden haar debuut maakte. En vorig jaar was de Oekraïnse sopraan Oksana Kramareva bij de Staatsopera van Tatarstan de sensatie in titelrol van ‘Turandot’. Dit jaar is zij terug bij het gezelschap als de titelheldin in ‘Tosca’.

Oksana Kramareva is een echte spintosopraan. Haar laagte heeft iets oost-europees en in het middenregister doet zij soms denken aan Leontyne Price. Zij is één van de zangeressen, die vanaf de D dat ene iets in de stem heeft, wat een sopraan tot een grote zangeres maakt. En haar interpretatie is fascinerend, opwindend en altijd interessant. Haar prestatie is nog meer bewonderenswaardig als men zich bedenkt, dat zij de dag ervoor de rol ook al zong.

De overige rollen zijn gepast bezet. De zangers weten waarover ze zingen en zijn in staat dat te communiceren naar het publiek. De Bulgaarse bariton Stanislav Trifonov zingt Scarpia en men gelooft hem de bullebak meer dan de verleider. Hij heeft een omfloerste klank in het borstregister, maar is goed open in de hoogte en heeft een mooie frasering en goede Italianità. De Roemeense tenor Călin Brătescu zingt dit jaar Cavaradossi ook bij de Oper Frankfurt en dat is niet voor niets. Hij zingt solide en zijn hoogte heeft kern. Hij heeft alle hoge noten in huis en men hoeft nooit bang te zijn dat hij ze niet haalt. Dirigente Alla Kulbaba volgt de zangers meer dan zij leidt.

De regisseur van de productie wordt in het programmaboekje niet vermeld, maar waarschijnlijk gaat het hier om de enscenering van regisseur Christopher Grosser uit 1993. Het verhaal wordt begrijpelijk gemaakt en helder verteld. De kostuums en decors zijn traditioneel, verzorgd en soms verbluffend mooi. Deze ‘Tosca’ bewijst de levensvatbaarheid en het bestaansrecht van de Staatsopera van Tatarstan en volgend jaar is het gezelschap terug in Nederland met ‘Il Barbiere di Siviglia’.

Diverse Recensies, Home