RECENSIE: Verdi – Ernani

Dordrecht, 22 oktober 2011


Heerlijke ‘Ernani’ in Dordrecht

Ernani’ is de vijfde opera van Giuseppe Verdi (1813 – 1901) en ging in 1844 in première. De opera is gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Victor Hugo, die niet erg gesteld was op de aanpassingen die zijn verhaal onderging voor de opera. Het libretto is nogal onsamenhangend en het verhaal van de opera niet erg vanzelfsprekend. Elvira moet kiezen tussen haar drie aanbidders Don Giovanni (Ernani), de koning van Spanje Don Carlo en haar voogd en oom Don Silva. Ernani legt eerst zijn leven in handen van Silva, vervolgens wordt zijn leven uit vergiffenis gespaard door Carlo en uiteindelijk berooft hij uit eergevoel zichzelf van het leven. Maar meer nog dan op het verhaal concentreert Verdi zich met name op de persoonlijk conflicten in ‘Ernani’ en ontwikkelt hij zich hier muzikaal sterk met uitgebreide en rijke aria’s en duetten.

In Nederland werd ‘Ernani’ tot de Tweede Wereldoorlog vaak uitgevoerd. Daarna echter raakte de opera in de vergetelheid en werd zij in Nederland nog slechts een paar maal opgevoerd. In 1972 maakte de tenor Plácido Domingo tijdens de VARA-Matinee in het Concertgebouw te Amsterdam zijn roldebuut als Ernani, in 1989 zong de Nederlandse tenor Adriaan van Limpt de titelrol en was de omnipotente Thea Vermeulen te horen als Elvira in Maastricht en in 1998 voerde het Velser Opera Gezelschap de opera op met Jeroen Bik als Ernani en Margaret Roest als Elvira. Dit jaar staat ‘Ernani’ op het programma in Dordrecht ter gelegenheid van het 12 ½ jarig bestaan van het Mannenkoor Bravi Bravi. Het mannenkoor werd geboren uit de schoot van het in 2003 opgeheven Dordrechts Belcanto Festival. Mede-oprichter van het koor Ger van der Tang overleed op 30 maart 2011 en de opvoering van deze ‘Ernani’ nu werd aan hem opgedragen.

‘Ernani’ is een dankbare opera voor een koor en het Mannenkoor Bravi Bravi aangevuld met het Project dameskoor hebben zich goed voorbereid. Zij introduceren levendig en direct de scènes van de opera als bandieten en edelen en het grote koor van de samenzweerders “Si ridesti il Leon di Castiglia” is het hoogtepunt in de derde akte. Zij worden bijgestaan door prima solisten. De Nederlandse tenor Marten Smeding – wiens vertolking van Bacchus in ‘Ariadne of Naxos’ van Richard Strauss in Frankfurt in 1998 nog in de oren klinkt – is een bewonderenswaardige Ernani met een elegante frasering. De Brunssumse sopraan Marjorie Ginczinger heeft al meer Verdi-partijen op haar repertoire staan, zoals de titelrol in ‘Aida’, Lady Macbeth en Giselda in ‘I Lombardi’ en heeft een aangename sopraan, die geschikt is voor de vroege Verdi-rollen. Haar cavatina van Elvira klonk verzorgd met goede coloraturen en fraaie hoge noten. De Amsterdamse bariton Frank Dolphin Wong zong al zo’n tien grote Verdi rollen en is hier een ideale Carlo. In de derde akte geeft hij zijn hele scala aan kleuren van de sobere, maar bloeiende bariton aan het begin tot een herboren kracht en brede expressie aan het slot. Helaas is zijn recitatief aan het begin van de derde akte weggelaten, waardoor de muzikale boog minder sterk is en in het verhaal de op handen zijnde verkiezing en samenzwering niet duidelijk wordt. De Deense bas-bariton Palle Fuhr Jørgensen zong in 1998 al de partij van Carlo in ‘Ernani’ in Velsen en is hier een wollige, oude Silva. Het Orkest Continuo Rotterdam begeleidde onder andere de Rotterdams Opera in 2005 in ‘Aroldo’ van Verdi met Annemarie Kremer en in 2007 ‘Beatrice di Tenda’ van Bellini met Quirijn de Lang en wordt hier aandachtige, strak en met oor voor de zangers geleid door Hans van der Toorn, die sinds 2002 dirigent is van het Mannenkoor Bravi Bravi. Een heerlijke avond vroege Verdi in Dordrecht!

Diverse Recensies