INTERVIEW

Kelly God

“Ik denk dat de Marschallin iets mist in haar leven”

De Nederlandse sopraan Kelly God behaalt op dit moment grote successen in Duitsland. Zij vertelt over haar carrière en de rol van de Marschallin in ‘Der Rosenkavalier’, die zij in december van dit jaar in Hannover zingt.

Kelly God ging op haar 15e naar de muziekschool om te leren zingen à la Whitney Houston en Maria Carey, maar er bleek meer in te zitten dan pop. “Ik ben toen bij Mya Besselink gaan voorzingen, want ik wist dat als zij mij wilde er misschien een carrière in zou zitten.” Uiteindelijk ontwikkelde zij zich bij Mya Besselink in een lyrische sopraan richting Spinto en slaagde voor Uitvoerend Musicus Concert fase I & II fase en Uitvoerend Musicus Opera alle drie Cum Laude met Onderscheiding.

In haar eerste engagement in Erfurt zong Kelly God al behoorlijk zware rollen. “Ik had in mijn eerste vier jaar in Erfurt niet echt een normale ontwikkeling van rollen. In het eerste jaar zong ik bijvoorbeeld al Maria in ‘Friedenstag’ van Richard Strauss en daarna de titelrol in ‘Adriana Lecouvreur’ (één van mijn favoriete rollen), de titelrol in ‘Die lustige Witwe’, Nedda in ‘I Pagliacci’ en Donna Anna in ‘Don Giovanni’. Voor mijn 30ste zong ik zelfs al Marschallin in ‘Der Rosenkavalier’ van Richard Strauss.”

Nu zij in Hannover aan de opera verbonden is, zijn de ontwikkelingen beter. Hier zong zij ook een andere favoriete rol, namelijk die van Ellen Orford in ‘Peter Grimes’ en ook Elisabeth in ‘Tannhäuser’. “Ik verheug me er nu ook ontzettend op om de rol van Marschallin na vier jaar weer te mogen zingen. Het is altijd goed als een rol een tijdje gelegen heeft, vooral als het een rijpe vrouw aangaat. Marschallin is een vrouw die altijd alleen is en hunkert naar genegenheid, liefde en aandacht. De Marschallin mist iets in haar leven; misschien heeft ze wel een kind gehad of hunkert ze naar kinderen. Soms praat ze ook tegen Octavian als een soort moeder…. Als ze merkt dat de liefde voor Octavian te sterk wordt, probeert ze alles om Octavian duidelijk te maken dat er ooit een andere dame in zijn leven komt, die jonger en mooier is dan zij. Zo maakt ze voor zichzelf het afscheid makkelijker. Maar als Octavian daadwerkelijk verliefd wordt op Sophie, breekt het haar hart. Maar ze is een sterke vrouw en doet wat ze moet doen: afstand nemen en loslaten. Ik denk dat het zware aan de rol de levenservaring is, die een jonge zangeres mist. Ik merk dat ik me nu meer in de rol kan verplaatsen en verdiepen dan vier jaar geleden. Door het zingen van andere rollen wordt je levenservaring en rijpheid groter.”

Ook muzikaal vindt ze de rol prachtig en met name het terzet. “In Erfurt had ik een tegenspeelster, waarmee ik goed bevriend was (Carola Guber). Als ik met haar speelde, rolden na het terzet de tranen over mijn wangen, omdat het zo mooi en fijn was met haar te spelen. Hier in Hannover wordt Octavian door de Zweedse mezzosopraan Matilda Paulsson gespeeld. Zij heeft een prachtige stem en nu al na korte tijd is zij een goede vriendin, dus laat de tranen maar komen!”

Het contract van Kelly God in Hannover loopt tot 2011. “Ik verheug me op het komende seizoen, want dan zing ik onder anderen de Contessa in ‘Le Nozze di Figaro’ en Sieglinde in ‘Die Walküre’. In mijn tweede jaar werd gevraagd of ik me kon voorstellen tot 2011 te blijven. Dit komt met name door de ‘Ring’, die men in Hannover gaat doen met regisseur Barrie Kosky. Met hem deed ik eerder ‘Peter Grimes’ en hij wilde me perse als Sieglinde. Dat is een mooi compliment!” In 2010 komt Kelly God naar Nederland en zingt de rol van Amelia in ‘Un Ballo in Maschera’ en Sieglinde in ‘Die Walküre’ bij de Nationale Reisopera.

Home, Reportage